«ن و القلم و ما یسطرون»
به کلمات بیندیشید:به قلم و نگارش.سخن از حماسه ی یک ملت است.حماسه ای که از خون و اشک مایه می گیرد یعنی فداکاری و جانبازی،رنج و زحمت ، گریه و دعا .مادری خون دل می خورد تا فرزندی پرورش دهد و این فرزند در اوج جوانی ، جان بر کف به میدان نبرد می شتابد و خون را که مایه ی حیات است نثار می کند و به زندگی جاودان می رسد. خون، دریای بی کرانی به وجود میآورد و کشتی نجات بشریت را به ساحل نجات می رساند. «لعلکم تفلحون»شهید به معنی شاهد ،گواه ،حاضر،عالم به غایب و حاضر و کشته در راه خدا و دین است.شهید در اسلام واژه ای است که قداست خاصی دارد. کسی که با مفاهیم اسلامی آشنا باشد، احساس می کند که هاله ای از نور این کلمه را فرا گرفته است. قرآن در مورد به حق پیوستگی شهید می فرماید :
«و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیا عند ربهم یرزقون»
گمان مبر آنانکه در راه خدا شهید شده اند مرده اند بلکه زندگانی هستند که نزد پروردگارشان متنعم اند. در اسلام وقتی که می خواهند مقام کسی را بالا ببرند، می گویند مقام فلان شخص برابر است با اجر شهید. تمام کسانی که به بشریت به نحوی خدمت کرده اند حقی به بشریت دارند ولی هیچ کس حقی به اندازه ی حق شهید ندارد.
شهداء پرتو افشانان و شمع های فروزنده ی اجتماع اند که اگر پرتوافشانی آنها در ظلمات استبداد و استعباد نبود بشر ره به جایی نمی برد.
قلم را آن زبان نبود که سر عشق گوید باز
ورای حد تقریراست شرح آرزومندی
